AUV – autonomiczny pojazd podwodny
Autonomiczne pojazdy podwodne (AUV) to samonaprowadzające się systemy morskie zaprojektowana , zaprojektowane do samodzielnego działania pod powierzchnią oceanu bez konieczności sterowania przez człowieka w czasie rzeczywistym ani komunikacji przewodowej. Pojazdy te aktywnie gromadzą dane, przeprowadzają inspekcje podwodnych konstrukcji, tworzą mapy dna morskiego oraz realizują złożone misje, wykorzystując zaawansowane technologie percepcji, nawigacji i sterowania. Ich autonomia wynika z integracji precyzyjnych czujników inercyjnych, akustycznych systemów pozycjonowania, zaawansowanych algorytmów oraz logiki sterowania dostosowanej do danej misji.
W przeciwieństwie do pojazdów zdalnie sterowanych (ROV), pojazdy AUV swobodnie poruszają się w trójwymiarowym środowisku podwodnym. Posiadają własne źródło energii, realizują zaprogramowane plany misji i inteligentnie dostosowują się do zmian warunków otoczenia. Pojazd na bieżąco szacuje swoją pozycję, prędkość i położenie, łącząc podczas pracy dane z IMU, DVL i czujników głębokości. Po wynurzeniu aktywnie wykorzystuje dostępne sygnały z systemu nawigacji satelitarnej ( GNSS ) w celu poprawy ogólnej wydajności nawigacji i skorygowania skumulowanego dryfu inercyjnego.
Pod wodą, gdzie sygnały z systemu nawigacji satelitarnej (GNSS ) są niedostępne, pokładowy system nawigacji inercyjnej (INS) staje się głównym punktem odniesienia, umożliwiającym niezawodne nawigowanie metodą nawigacji zliczeniowej. Wysokiej jakości fuzja danych inercyjnych odgrywa decydującą rolę w utrzymaniu niezawodnego śledzenia trajektorii i umożliwieniu autonomii oczekiwanej od nowoczesnych operacji AUV.
Pojazdy AUV działają w różnych dziedzinach: naukowej eksploracji oceanów, ocenie możliwości wydobycia na dnie morskim, rozpoznaniu wojskowym, inspekcji rurociągów, monitorowaniu środowiska oraz akcjach poszukiwawczo-ratowniczych. Ich zdolność do głębokiego zanurzenia, poruszania się w trudnych prądach oraz gromadzenia danych o wysokiej rozdzielczości znacznie zmniejsza ryzyko dla ludzi i koszty operacyjne. Dzięki ulepszonym systemom obliczeniowym na pokładzie oraz zarządzaniu energią wykonują one obecnie dłuższe i bardziej złożone misje w trudnych warunkach oraz w środowiskach pozbawionych dostępu do danych z systemu „ GNSS ”.
Z punktu widzenia nawigacji sukces misji zależy od precyzyjnej integracji czujników i niezawodnego oszacowania stanu. System nawigacji i sterowania ( INS ) musi aktywnie tłumić dryft i utrzymywać stabilność podczas dynamicznych manewrów w trudnych środowiskach podwodnych. Zapewnia on algorytmom naprowadzania i sterowania stałą, dokładną świadomość sytuacyjną, umożliwiając precyzyjne i autonomiczne podejmowanie decyzji podczas misji.