Home Praktijkvoorbeelden Golfmetingen in de Arctische Zee

Golfmetingen in de Arctische Zee

Meting van golven op open zee en onder het ijs met AHRS.

“De apparaten bleken betrouwbaar; er deden zich geen storingen voor onder de zware omstandigheden in het Noordpoolgebied. Ze hebben meer dan een jaar onafgebroken gewerkt zonder dat ze bijvoorbeeld opnieuw moesten worden opgestart.”| Dr. Martin Doble

AHRSGeospatiaal
Geïnstrumenteerde boei in de Noordelijke IJszee

De afgelopen decennia is het Noordpoolgebied sterker opgewarmd dan welke andere regio dan ook, wat heeft geleid tot een aanzienlijke afname van het zee-ijsvolume. De combinatie van een groter ijsvrij gebied en een mobielere ijsbedekking heeft geleid tot het ontstaan van een seizoensgebonden marginale ijszone (MIZ) in de Beaufortzee.

Het MIZ-initiatief van het Office of Naval Research omvat een geïntegreerd programma van waarnemingen en simulaties om de dynamiek tussen ijs, oceaan en atmosfeer te onderzoeken met behulp van verschillende autonome systemen, waaronder golfboeien.

Het programma maakte gebruik van 25 golfboeien om de kenmerken en ontwikkeling van golven op open zee en in het ijs te kwantificeren. Bovendien werden er twintig boeien in de zomer uitgelegd, terwijl er vijf in de winter werden uitgelegd.

Dr. Martin Doble, oceanograaf aan de UPMC en lid van het onderzoeksprogramma, legde uit: “We hadden een snelle en kosteneffectieve oplossing nodig om directionele golfspectra in de oceaan te meten.”

De tijd tot het uitleggen van de boeien was kort. Daarom was een geïntegreerde oplossing die onmiddellijk nauwkeurige heffingsgegevens leverde essentieel. Bovendien bleek een snelle levering van de eenheden van cruciaal belang.

Ingenieurs installeerden de zomerboys door ze in het ijs te boren. Daarnaast voorzagen ze deze van stroom via zonnepanelen en rustten ze uit met Ellipse-A inertiële bewegingssensoren.

Deze sensoren detecteerden zowel verre als nabije golfeffecten op de ijsschots. Zodra het ijs smolt, bleven de boeien de kenmerken van de open oceaan meten. Verder installeerden operators vijf winterboeien direct op het ijs.

Deze aluminium boeien waren robuuster en bevatten batterijen die de donkere wintermaanden konden doorstaan. Elke boei beschikte tevens over ingebouwde verwerkingselektronica, een SD-kaart, GPS en een Iridium-satellietmodem met antennes.

Deze opstelling verzond de geregistreerde gegevens op verzoek naar het basisstation in Cambridge. Ten slotte combineerden de onderzoekers de gegevens van de zomerboeien (golven op open zee) en de winterboeien (golven in het ijs). Hierdoor konden ze de golfdempingspercentages effectiever kwantificeren.

Hier werden de Ellipse-A-inertiële sensoren gebruikt voor het meten van golfhoogte en -richting. Ellipse-A meet in realtime de rol, de knik en de koers met een nauwkeurigheid van 0,35°, en de deining met een nauwkeurigheid van 10 cm.

Elke sensor is gekalibreerd voor bias, lineariteit, versterking, uitlijningsfouten, kruisas en gyro-g bij temperaturen van -40 °C tot +85 °C. Hierdoor kunnen ze betrouwbare gegevens leveren in een ruwe omgeving, en wat is er ruwer dan het Arctische ijs? „De apparaten waren betrouwbaar, zonder storingen in de ruwe Arctische omstandigheden.

De Ellipse-A draait al meer dan een jaar continu zonder dat er bijvoorbeeld de stroom moet worden uit- en ingeschakeld, en de cijfers zien er goed uit, wat duidelijke resultaten oplevert“, aldus Dr. Doble.

“We hadden een zeer snelle en kosteneffectieve oplossing nodig voor het meten van directionele golfspectra in de oceaan.” | Dr. Martin Doble

Tijdens het project werd de Ellipse -serie gelanceerd, een nieuwe productlijn die de IG-500-serie vervangt.

De nieuwe miniatuur-inertiële sensoren zijn nauwkeuriger wat betreft de houding en betrouwbaarder (IP68) voor hetzelfde budget, en bieden nu een heffingssensor die zich automatisch aanpast aan de golfperiode voor betere prestaties.

De Ellipse-A-sensoren worden momenteel ingezet in een nieuw ONR-project in de Beaufort- en Chukchi-zeeën.

Boei met meetapparatuur AHRS
Golfboei AHRS
18
Bewegingsprofielen – Lucht, land en zee
0. 1 °
Zeer goede pitch en roll
300 mW
Stroomverbruik
45 g
AHRS Totaalgewicht

Ellipse-A

Ellipse-A is een betaalbaar en krachtig Attitude and Heading Reference System (AHRS). Het beschikt over een toonaangevende magnetische kalibratieprocedure voor een optimale koersbepaling en is geschikt voor toepassingen met een lage tot gemiddelde dynamiek.

Deze robuuste inertiële bewegingssensor is in de fabriek gekalibreerd voor een temperatuurbereik van -40 °C tot 85 °C en levert gegevens over rol, pitch, koers en heffing.

Ontdek alle functies
Ellipse Een AHRS -unit van Checkmedia

Vraag een offerte aan voor Ellipse-A

Heb je een vraag over onze producten of diensten? Een offerte nodig? Vul onderstaand formulier in en een van onze experts behandelt je aanvraag snel. Je kunt ons ook telefonisch bereiken op +33 (0)1 80 88 45 00.

Sleep bestanden hierheen of kies bestanden om te uploaden
Max 5 MB Geaccepteerde bestandsformaten: csv, jpeg, jpg, heic, png, pdf, txt

Heeft u vragen?

Welkom bij onze rubriek met veelgestelde vragen! Hier vind je antwoorden op de meest gestelde vragen over de apps die we presenteren. Als je niet vindt wat je zoekt, neem dan gerust rechtstreeks contact met ons op!

Wat zijn golfmeetssensoren?

Golfmeetssensoren zijn essentiële hulpmiddelen om de oceaan dynamiek te begrijpen en de veiligheid en efficiëntie in maritieme operaties te verbeteren. Door nauwkeurige en tijdelijke gegevens te verstrekken over de golftoestanden, helpen ze beslissingen te onderbouwen in verschillende sectoren, van scheepvaart en navigatie tot milieubehoud. Golfboeien zijn drijvende apparaten die zijn uitgerust met sensoren om golfparameters zoals hoogte, periode en richting te meten.

Ze gebruiken doorgaans accelerometers of gyroscopen om golfbewegingen te detecteren (bijv. golfperiode) en kunnen realtime gegevens doorsturen naar faciliteiten aan de kust voor analyse.

Wat is bathymetrie?

Bathymetrie is de studie en meting van de diepte en vorm van onderwaterterrein, voornamelijk gericht op het in kaart brengen van de zeebodem en andere onderwaterlandschappen. Het is de onderwatervariant van topografie en biedt gedetailleerd inzicht in de onderwaterkenmerken van oceanen, zeeën, meren en rivieren. Bathymetrie speelt een cruciale rol in diverse toepassingen, waaronder navigatie, maritieme bouw, verkenning van hulpbronnen en milieustudies.

Moderne bathymetrische technieken vertrouwen op sonarsystemen, zoals single-beam en multibeam echosounders, die geluidsgolven gebruiken om de waterdiepte te meten. Deze apparaten sturen geluidspulsen naar de zeebodem en registreren de tijd die de echo's nodig hebben om terug te keren, waarbij de diepte wordt berekend op basis van de geluidssnelheid in water. Met name multibeam echosounders maken het mogelijk om brede stroken van de zeebodem te tegelijkertijd in kaart te brengen, wat zorgt voor zeer gedetailleerde en nauwkeurige weergaven van de zeebodem. Vaak wordt een RTK + INS-oplossing gekoppeld om nauwkeurig gepositioneerde 3D-bathymetrische weergaven van de zeebodem te creëren.

Bathymetrische data is essentieel voor het maken van zeekaarten, die schepen helpen om veilig te navigeren door potentiële onderwatergevaren zoals onderliggende rotsen, wrakken en zandbanken te identificeren. Het speelt ook een vitale rol in wetenschappelijk onderzoek, door onderzoekers te helpen bij het begrijpen van onderwater geologische kenmerken, zeestromingen en mariene ecosystemen.

Waar wordt een boei voor gebruikt?

Een boei is een drijvend middel dat voornamelijk in maritieme en aquatische omgevingen wordt gebruikt voor verschillende hoofddoelen. Boeien worden vaak op specifieke locaties geplaatst om veilige vaarroutes, kanalen of gevaarlijke gebieden in wateren te markeren. Ze begeleiden schepen en vaartuigen om gevaarlijke plekken zoals rotsen, ondiepten of wrakken te vermijden.

Ze worden gebruikt als ankerpunten voor vaartuigen. Met afmeermoeien kunnen boten aanmeren zonder dat ze het anker hoeven te laten vallen, wat vooral handig is in gebieden waar ankeren onpraktisch of schadelijk voor het milieu is.

Geinstrumenteerde boeien zijn uitgerust met sensoren om omgevingsomstandigheden zoals temperatuur, golfhoogte, windsnelheid en luchtdruk te meten. Deze boeien leveren waardevolle gegevens op voor weersvoorspellingen, klimaatonderzoek en oceanografische studies.

Sommige boeien dienen als platform voor het verzamelen en verzenden van real-time data uit het water of vanaf de zeebodem, en worden vaak gebruikt in wetenschappelijk onderzoek, milieumonitoring en militaire toepassingen.

In de kommerciële visserij markeren boeien de locatie van fuiken of netten. Ze worden ook ingezet in de aquacultuur om de locaties van onderwaterfarms aan te duiden.

Boeien kunnen ook specifieke zones aangeven, zoals verboden-te-ankeren-zones, visverbodsgebieden of zwemzones, en zo helpen bij het handhaven van regelgeving op het water.

In alle gevallen zijn boeien cruciaal voor het waarborgen van de veiligheid, het faciliteren van maritieme activiteiten en het ondersteunen van wetenschappelijk onderzoek.

Wat is drijfvermogen?

Drijfvermogen is de opwaartse kracht die wordt uitgeoefend door een vloeistof (zoals water of lucht) en die in gevecht is met het gewicht van een object dat erin is ondergedompeld. Hierdoor kunnen objecten blijven drijven of naar de oppervlakte stijgen als hun dichtheid kleiner is dan die van de vloeistof. Drijfvermogen ontstaat door het drukverschil op de ondergedompelde delen van het object: op grotere diepte is de druk groter, wat zorgt voor een opwaartse kracht.

Het principe van het drijfvermogen wordt beschreven door de wet van Archimedes, die stelt dat de opwaartse kracht op een object gelijk is aan het gewicht van de vloeistof die door het object wordt verplaatst. Als de opwaartse kracht groter is dan het gewicht van het object, zal het drijven; als deze kleiner is, zal het object zinken. Drijfvermogen is essentieel op vele terreinen, van maritieme techniek (het ontwerpen van schepen en duikboten) tot de werking van drijvende objecten zoals boeien.

Wat is een IMU ?

Een Inertial Measurement Unit (IMU) is een compacte sensormodule die de beweging en oriëntatie van een platform meet door de lineaire versnellingen en hoekrotatiesnelheden ervan te registreren. In wezen bestaat een IMU uit drie versnellingsmeters en drie gyroscopen die langs orthogonale assen zijn geplaatst, waardoor zes meetgraden worden geboden.

Versnellingsmeters meten hoe het platform in de ruimte versnelt, terwijl gyroscopen bijhouden hoe het draait. Door deze metingen gezamenlijk te verwerken, levert een inerteel metingssysteem ( IMU, IMU) nauwkeurige informatie over veranderingen in snelheid, stand en koers, zonder afhankelijk te zijn van externe signalen. Dit maakt IMU's onmisbaar voor navigatie in omgevingen waar GPS niet beschikbaar, onbetrouwbaar of opzettelijk geblokkeerd is. Hun prestaties hangen sterk af van de kwaliteit van de sensoren, de kalibratie en de mate waarin fouten – zoals afwijkingen, ruis, schaalfactoren en verkeerde uitlijningen – worden beheerst.

Hoogwaardige IMU’s zijn voorzien van geavanceerde kalibratie, thermische compensatie, trillingsfiltering en mechanismen voor biasstabiliteit om te voorkomen dat fouten zich in de loop van de tijd snel opstapelen. Dankzij deze eigenschappen worden IMU’s ingezet in een breed scala aan toepassingen – van UAV’s, loitering-munitie en autonome voertuigen tot AUV’s, robotica en industriële stabilisatiesystemen– en bieden ze een robuust, continu beeld van beweging en oriëntatie, zelfs onder de zwaarste bedrijfsomstandigheden.