Antennepolarisatie
Antennepolarisatie verwijst naar de oriëntatie van het elektrische veld van de uitgezonden elektromagnetische golf. Dit veld bepaalt hoe antennes signalen verzenden en ontvangen. De polarisatie kan lineair, cirkelvormig of elliptisch zijn, afhankelijk van het ontwerp van de antenne.
Ten eerste heeft lineaire polarisatie een constante richting van het elektrische veld. Deze kan verticaal of horizontaal zijn ten opzichte van het aardoppervlak. Antennes met een niet-overeenkomende polarisatie verliezen signaalsterkte. Daarom is het essentieel dat de polarisatie van de zender en de ontvanger op elkaar zijn afgestemd. Vervolgens zorgt circulaire polarisatie ervoor dat het elektrische veld roteert terwijl de golf zich voortbeweegt. Deze kan rechts- of linkscirculair zijn, afhankelijk van de draairichting. Dit type is bestand tegen signaalverslechtering door reflecties of multipad-effecten. GNSS Satellieten maken bijvoorbeeld gebruik van rechtscirculaire polarisatie. Ten slotte combineert elliptische polarisatie lineaire en circulaire kenmerken. Het elektrische veld beschrijft een ellips in plaats van een cirkel of rechte lijn. Dit is het gevolg van ongelijke signaalamplitudes in twee loodrecht op elkaar staande componenten.
Polarisatie beïnvloedt de signaalsterkte, -kwaliteit en -betrouwbaarheid. De juiste polarisatie zorgt voor een efficiënte energieoverdracht tussen zend- en ontvangstantennes. Wanneer de polarisatie verschilt, treden verliezen op die ‘polarisatiemismatch’ worden genoemd. Deze verliezen kunnen in ernstige gevallen oplopen tot enkele decibel. Daarnaast beïnvloeden omgevingsfactoren de polarisatie. Reflecties van gebouwen of oppervlakken kunnen de richting van de golf veranderen. Als gevolg hiervan kan de signaalontvangst verslechteren of fluctueren. Circulaire polarisatie helpt dergelijke effecten in mobiele of dynamische omgevingen te verminderen. Bovendien bepaalt de oriëntatie van de antenne de polarisatie. Door deze te draaien, verandert het polarisatievlak. Deze apparatuur moet tijdens de installatie correct worden uitgelijnd. Deze uitlijning is cruciaal voor communicatiesystemen, radars en navigatieontvangers.
Polarisatiediversiteit kan de systeemprestaties verbeteren. Hierbij wordt gebruikgemaakt van meerdere antennes met verschillende polarisaties. Deze opstelling verhoogt de betrouwbaarheid van het signaal onder uitdagende omstandigheden.
Wat is de beste keuze voor GNSS -systemen?
GNSS Systemen maken doorgaans gebruik van antennes met rechtsdraaiende cirkelpolarisatie (RHCP). De belangrijkste reden hiervoor is dat cirkelpolarisatie beter bestand is tegen afwijkingen in de fysieke oriëntatie. Als we bijvoorbeeld zenden met een verticaal georiënteerde staafantenne (verticale polarisatie) en ontvangen met hetzelfde type, is het signaal sterk wanneer beide antennes verticaal zijn uitgelijnd. Als de ontvangstantenne echter 90 graden draait naar horizontale polarisatie, daalt de signaalsterkte met 20 decibel of meer. Dit gebeurt omdat een horizontaal gepolariseerde antenne een verticaal gepolariseerd signaal slecht ontvangt.
Een cirkelvormig gepolariseerde antenne combineert twee antennes: één met horizontale polarisatie en één met verticale polarisatie. Hun signalen worden gecombineerd met een faseverschuiving van 90 graden. De richting van deze faseverschuiving bepaalt of de antenne rechtsdraaiende cirkelvormige polarisatie (RHCP) of linksdraaiende cirkelvormige polarisatie (LHCP) produceert.